New life

چنان از زندگی دلسرد ودلگیرم که روزی مرگ خود را جشن میگیرم

سلام دوستای عزیز  هرچند شعر کوچه فریدون رو خیلی از شما ها خوندید یا حتی با صدای

خود استاد شنیدید اما به احترام یک دوست عزیزی که این شعر رو واسم میل کردن و خواستن

که تو وبلاگم باشه گذاشتم:

کوچه

بی تو مهتاب شبی، باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره بدنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 

در نهانخانه ی جانم، گل یاد تو، درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید:

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

 

پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته نشستیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

 

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

 

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید تو به من گفتی:

-« از این عشق حذر کن!

 

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب آیینه ی عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن

 

با تو گفتم:« حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

 

تو به من سنگ زدی من نه رمیدم، نه گسستم»

باز گفتم: که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم!

 

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب، ناله ی تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید!

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نگسستم، نرمیدم

رفت در ظلمت غم، آن شب وشبهای دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دگر از آن کوچه گذر هم

 

بی تو، اما، من به چه حالی از آن کوچه گذشتم!

 

((فریدون مشیری))

سلام به همه ی دوستای گل خواستم این بار بازم یکی از اشعار فریدون مشیری رو بذارم اما یکی از دوستان لطف کردن و یکی از اشعار فروغ رو واسم تو قسمت نظرات شخصی گذاشتن و ازم خواستن که این شعر رو تو بلاگم بذارم اما نمیدونم چرا خودشو معرفی نکرد
man az jahane bi tafavotie fekrha va harfha va sedaha miaiam va in jahan be laneie maran manand ast, va in jahan por az sedaye harkate pahaye mardomist ke hamchonan ke tora mibosand dar zehneshan tanabe dare to ra mibafand